Παύλος Τσολαρίδης, M.D. - ΩΡΛ Χειρουργός
Παύλος Τσολαρίδης, M.D. - Ωτορινολαρυγγολόγος (ΩΡΛ) / Χειρουργός κεφαλής & τραχήλου
× Κλείστε ραντεβού στα τηλέφωνα:211-01 94 618 ή 6945 77 30 77
×
Χρόνια ρινίτιδα

Μη αλλεργική ρινίτιδα ή αγγειοκινητική ρινίτιδα.

Η μη αλλεργική ρινίτιδα ορίζεται ως χρόνια ρινίτιδα με αρνητικά τέστ για IgE συνδεόμενη ευαισθησία σε αεροαλλεργιογόνα. Τα βασικά διαγνωστικά κριτήρια της μη αλλεργικής ρινίτιδας είναι η απόφραξη, ο κνησμός, η καταρροή και οι πταρμοί. (τουλάχιστον 2 απο αυτά για περισσότερο απο μία ώρα). Υπολογίζεται οτι 2%-4% του γενικού πληθυσμού υποφέρει απο χρόνια ρινική νόσο με καθημερινά συμπτώματα και ανάγκη φαρμάκων. Η αλλεργική ρινίτιδα εμφανίζεται σε κυρίως σε μεσήλικες.

Ένας τυπικός ασθενής με μη αλλεργική ρινίτιδα ή χρόνια ρινίτιδα υποφέρει από συμπτώματα τα οποία είναι σχεδόν δυσδιάκριτα από ασθενείς με αλλεργίες ή μολύνσεις κόλπων:

  • Η ρινική συμφόρηση

  • Το φτέρνισμα

  • Η μετα-ρινική αποστράγγιση

  • Ο πόνος / πίεση πάνω στο πρόσωπο

  • Η ρινική καταρροή

Στη πρακτική μου συναντάω συχνά ασθενείς που έχουν δοκιμάσει πολλούς τρόπους αντιμετώπισης όπως τα αντιβιοτικά, τα αντιαλλεργικά  και αποσυμφορητικά φάρμακα, τα ρινικά σπρέι όμως φαίνεται να παρέχουν μόνο παροδική ανακούφιση.

Όταν η μη αλλεργική ρινίτιδα ή χρόνια ρινίτιδα ορίζεται ως χρόνια ρινική συμφόρηση που δεν οφείλεται σε μόλυνση ή αλλεργία, τότε κατατάσσεται σε 10 διαφορετικούς υποτύπους:

1. Μη αλλεργική ρινοπάθεια (επίσης γνωστή ως αγγειοκινητική ρινίτιδα ή ιδιοπαθής μη αλλεργική ρινίτιδα). 

2. Μη αλλεργική ρινίτιδα με ηωσινοφιλία ή ηωσινοφιλικό σύνδρομο (NARES). Η κύρια διαφορά μεταξύ αυτού του συνδρόμου και της μη αλλεργικής ρινίτιδας είναι η παρουσία των ηωσινοφίλων στις ρινικές πλύσεις. Ο τύπος αυτός είναι επίσης γνωστός ως τοπική αλλεργική ρινίτιδα. Η κατάσταση αυτή παρουσιάζεται όταν ένας ασθενής φαίνεται να έχει φλεγμονή του ρινικού κόλπου, ακόμη και αν τα αποτελέσματα των αλλεργικών τεστ, τσιμπήματος του δέρματος ή RAST είναι αρνητικά. Έως 40% των ασθενών με τα αρνητικά αποτελέσματα των δοκιμών αλλεργίας μπορεί να έχουν αυτή την κατάσταση.

3. Ατροφική ρινίτιδα ή όζαινα  είναι μια χρόνια κατάσταση κατά την  οποία παρουσιάζεται μια προοδευτική ατροφία του ρινικού βλεννογόνου που οδηγεί στο πιο σύνηθες παράπονο των ασθενών, την ξηρότητα. 

4. Επαγγελματική ρινίτιδα  

5. Ρινίτιδα προκαλούμενη απο τροφές (γνωστή και ως γευστική ρινίτιδα) εμφανίζεται μετά το φαγητό, ιδιαίτερα ζεστά / πικάντικα τρόφιμα.

6. Φαρμακογενής ρινίτιδα χρησιμοποιείται για την επιδείνωση της ρινικής απόφραξης σε ασθενείς που χρησιμοποιούν ρινικά αποσυμφορητικά χρονίως.

7. Ορμονική ρινίτιδα ή ρινίτιδα και κύηση (επίσης γνωστή ως ρινίτιδα εγκυμοσύνης) εμφανίζεται με την δευτερογενή ορμονική  υπέρταση που εμφανίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. 
Αυτή η κατάσταση επηρεάζει το 30% των εγκύων γυναικών και μπορεί να ξεκινήσει κατά το δεύτερο μήνα της εγκυμοσύνης και τείνει να επιδεινωθεί αργότερα στην εγκυμοσύνη. Η ρινική συμφόρηση θα πρέπει να υποχωρεί  σύντομα μετά τον τοκετό και να εξαφανίζεται εντελώς εντός δύο εβδομάδων μετά τον τοκετό. Η θεραπεία κατά της ρινίτιδας της εγκυμοσύνης ανταποκρίνεται μέσα σε 2 εβδομάδες.

8. Ρινίτιδα σχετιζόμενη με φυσικούς και χημικούς παράγοντες (μία απο αυτές είναι και η γεροντική ρινίτιδα)

​9. Άλλα πιθανά αίτια μη αλλεργικής, μη λοιμώδους ρινίτιδας όπως είναι η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και οι μεταβολικές καταστάσεις

10. Πρωτοπαθής δυσκινησία των κροσσών

Αυτοί οι 10 διαφορετικοί υπότυποι αναλύονται περισσότερο παρακάτω↓↓↓

Διάγνωση της μη αλλεργικής ρινίτιδας:

Στην μη αλλεργική ρινίτιδα ή χρόνια ρινίτιδα δεν υπάρχουν ειδικά τέστ για την διάγνωση της η οποία τίθεται με αποκλεισμό αλλεργίας, παθήσεων των παραρρινίων, δομικές αλλαγές και ανοσολογικές αλλαγές. Υπάρχει μια ομάδα ρινίτιδων χωρίς σαφή συσχέτιση μεταξύ των θετικών δερματικών τέστ και των συμπτωμάτων των ρινίτιδων. Επιπλέον σε μία ευρεία ομάδα ασθενών υπάρχει υπόνοια μικτής παθοφυσιολογίας (αλλεργικής και μη αλλεργικής).

Συνεπώς η μη αλλεργική ρινίτιδα αποτελεί μια ομάδα συνδρόμων χωρίς γενικώς αποδεκτά διαγνωστικά κριτήρια με συχνή επικάλυψη όταν συγκρίνονται διαφορετικές ταξινομήσεις. Ωστόσο, οι διαγνωστικές εξετάσεις μπορούν να μας βοηθήσουν εξ αποκλεισμού να οδηγηθούμε στην μη αλλεργική ρινίτιδα.

Τέτοιες εξετάσεις είναι: οι αξονικές τομογραφίες των κόλπων (σπλαχνικού κρανίου) προκειμένου να διαπιστωθεί η παρουσία μιας χρόνιας μόλυνσης των κόλπων καθώς και οι δοκιμές αλλεργίας για να προσδιοριστεί η παρουσία των αλλεργιών. Στην περίπτωση που τα αποτελέσματα και των δύο εξετάσεων είναι αρνητικά, θα πρέπει να εγκαταλειφθεί η διάγνωση της χρόνιας ιγμορίτιδας, καθώς οι αλλεργίες αποτελούν την περίπτωση της μη-αλλεργικής ρινίτιδας.

Υπάρχουν και άλλες καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα που οφείλονται σε ανατομικούς παράγοντες, όπως η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, οι μεγάλες αδενοειδείς εκβλαστήσεις , η υπερτροφία κάτω ρινικών κογχών , καθώς και οι ρινικοί πολύποδες.

Μπορεί  η μη αλλεργική ρινίτιδα να μετατραπεί σε αλλεργική;

Παρόλο που οι  ασθενείς με μη-αλλεργική ρινίτιδα μπορεί να έχουν αρνητικά αποτελέσματα με τις αλλεργίες στην αρχική δοκιμή, όμως μέσα στα επόμενα 3-5 χρόνια, τουλάχιστον το ένα τέταρτο των ασθενών αναπτύσσουν τελικά αλλεργίες. Επομένως, μπορεί να αξίζει τον κόπο να επαναλαμβάνετε κάθε λίγα χρόνια την παρακολούθηση.

Όπως έχετε καταλάβει κάθε τύπος ρινίτιδας είναι διαφορετικός  και το κλειδί  της επιτυχημένης  θεραπείας της δεν είναι η αντιμετώπιση αλλά η σωστή διερεύνηση (ιστορικό, ρινοσκόπηση, ενδοσκόπηση, εξετάσεις αίματος, αλλεργικά τεστ, αξονική τομογραφία) και παρακολούθηση για να πετύχουμε τη σωστή θεραπεία η όποια πιθανών μόνο για εσάς θα είναι η πιο αποτελεσματική.

Σε κάθε περίπτωση, μια απλή αξονική τομογραφία και μια δοκιμή αλλεργίας στην περίπτωση των ρινοκολπικών προβλήματων, ενδείκνυνται, προκειμένου να διαπιστωθεί η μη-αλλεργική ρινίτιδα και η θεραπεία προσανατολίζεται προς αυτή τη διάγνωση.

Ιατρική περίθαλψη:

Προκειμένου να  κατανοηθεί η θεραπεία, πρέπει να υπολογιστεί  η ποσότητα  του δηλητηριώδους κισσού.
Στην περίπτωση που εκτεθεί το δέρμα στο δηλητήριο κισσού, υπάρχουν μερικά πράγματα που ένας ασθενής μπορεί να κάνει προκειμένου να ελαχιστοποιήσει  ή και να αποφύγει εντελώς τα συμπτώματα: 

  • Πλύνετε αμέσως το δέρμα
  • Αποφύγετε τις περιοχές με δηλητήριο κισσού
  • Να φοράτε προστατευτικό ρουχισμό
  • Φάρμακα
Για τους ασθενείς με μη-αλλεργική ρινίτιδα, η θεραπεία είναι ουσιαστικά η ίδια:
  • Αποφύγετε τα μέρη που προκαλούν τα συμπτώματα
  • Χρησιμοποιήστε ένα ρινικό φραγμό για την αποφυγή των αερομεταφερόμενων ερεθιστικών να έρχονται άμεσα σε επαφή με την ρινική επένδυση.
  • Τακτικές πλύσεις της μύτης (πλύσεις Atrovent) για να είναι η μύτη και τα ιγμόρεια καθαρά. Με το πλύσιμο απομακρύνονται από τη μύτη τα αερομεταφερόμενα ερεθιστικά, με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται  η πρόκληση του προβλήματος. Συνήθως συστήνω το NeilMed Sinus Rinse που πρέπει να χρησιμοποιείται τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, καθώς και μετά από έκθεση στο περιβάλλον που προκαλεί το πρόβλημα. Παρακαλώ σημειώστε ότι το αλατούχο ρινικό σπρέι δεν είναι επαρκές, δεδομένου ότι μόνο υγραίνει την περιοχή και δεν κάνει πλύσεις.
  • Το αντι-ισταμίνo ρινικό σπρέι (Αζελαστίνη) και το σπρέι-κορτιζόνης.  
  • Διάφορα ομοιοπαθητικά ρινικά σπρέι  που  περιέχουν το συστατικό καψαϊκίνη, φαίνεται να ανακουφίζουν σημαντικά τα συμπτώματα που σχετίζονται με την μη-αλλεργική ρινίτιδα. 

Χειρουργική θεραπεία:

  1. Σε πολλά άτομα με μη-αλλεργική ρινίτιδα, οι κατώτερες ρινικές κόγχες είναι πολύ μεγάλες και η  χειρουργική μείωση των μεγάλων ρινικών κογχών μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα. Βελτίωση παρατηρείται σε περίπου 50% των ασθενών. Διαβάστε περισσότερα 
  2. Η ενδοσκοπική νευρεκτομή του βιδιανού νεύρου μπορεί να θεωρηθεί ως οριστική χειρουργική θεραπεία για την μη-αλλεργική ρινίτιδα. Είναι μια καινούργια αποτελεσματική και ασφαλής μέθοδος πολυ ελάχιστες χειρουργικές επιπλοκές. Το ποσοστό επιτυχίας της χειρουργικής επέμβασης είναι πολλά υποσχόμενο αφού ανέρχεται άνω του 80%. Κάποιες απο τις ελάχιστες επιπλοκές της χειρουργικής επέμβασης της κλασσικής νευρεκτομής του βιδιανού νεύρου που έχουν αναφερθεί είναι η ξηρότητα του οφθαλμού,  μη ρυθμικές κινήσεις των οφθαλμών και πολύ σπάνια οδηγεί σε τύφλωση. Η ενδοσκοπική νευρεκτομή του βιδιανού νεύρου δεν εμφανίζει τόσες επιπλοκές και χρησιμοποιείται ως η τελευταία λύση  και περιλαμβάνει την εφαρμογή τομής σε επιλεγμένα νεύρα.
Αν υποψιάζεστε ότι ίσως πάσχετε από τη μη-αλλεργική ρινίτιδα, επικοινωνήστε μαζί  μας για ένα κλείσετε ένα ραντεβού!
Επαγγελματική ρινίτιδα

Η επαγγελματική ρινίτιδα εκδηλώνεται ως ένα ρινικό σύνδρομο, με επεισόδια, σχετιζόμενο με την εργασία που χαρακτηρίζεται απο:

Μπορεί να οφείλεται σε μηχανισμό που σχετίζεται με την ενεργοποίηση IgE, όποτε αποτελεί μορφή αλλεργικής ρινίτιδας ή να σχετίζεται με μη ειδική φλεγμονή της μύτης π.χ έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις ερεθιστικών ουσιών οπότε αποτελεί μορφή μη αλλεργικής ρινίτιδας. Υπάρχουν πολλά αίτια επαγγελματικής ρινίτιδας και αυτά είναι τα εξής:

  • Σπόροι
  • Ζώα εργαστηρίου
  • Σκόνη ξύλου
  • Λάτεξ
  • Χημικά όπως άλατα πλατίνας
  • Ανυδρίτες οξέων
  • Κόλλες
  • Διαλύτες

Η επαγγελματική ρινίτιδα μπορεί να σχετίζεται με επαγγελματικό άσθμα, μια κατάσταση που συνίσταται περαιτέρω έλεγχο απο τον ΩΡΛ ιατρό.

Θεραπεία

Η θεραπεία της επαγγελματικής ρινίτιδας στηρίζεται στην πρόληψη, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει την διαλογή των υποψήφιων εργαζομένων που ενεργοποιούν επαγγελματική ρινίτιδα. Άλλα μέτρα πρόληψης είναι περιβαλλοντικά μέτρα, όπως ο επαρκής αερισμός και η χρήση προφυλακτικής μάσκας. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της επαγγελματικής ρινίτιδας στηρίζεται στη χορήγηση ενδορρινικών και συστηματικών αντιισταμινικών, αντιχολινεργικών παραγόντων, αποσυμφορητικών και ενδορρινικών κορτικοειδών.

Φαρμακογενής ρινίτιδα

Η φαρμακογενής ρινίτιδα είναι όρος που χρησιμοποιείται για την επιδείνωση της ρινικής απόφραξης σε ασθενείς που χρησιμοποιούν ρινικά αποσυμφορητικά χρονίως. Αυτή η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σημαντική στα νεογνά καθώς η επαυξημένη ρινική συμφόρηση μετά τη χρήση αποσυμφορητικών μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική δυσχέρεια και δυσκολίες στη σίτιση. 

Τα σημεία της φαρμακογενής ρινίτιδας περιλαμβάνουν:

Το χαρακτηριστικό ιστολογικό εύρημα είναι διάμεσο οίδημα και υπερπλαστικά καλυκοειδή κύτταρα καθώς και αυξημένη ανοσοαντιδραστικότητα για EGFR. Τα ενδορρινικά κορτικοειδή έχουν αποδειχθεί χρήσιμα σε διαχείριση της φαρμακευτικής ρινίτιδας. Αρκετά φάρμακα είναι γνωστό οτι προκαλούν ρινίτιδα. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα εξής:

  • Η ασπιρίνη και άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη. Σε 10% των ενήλικων ασθενών με άσθμα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη είναι σε θέση να πυροδοτήσουν μια ασθματική κρίση μέσω της αναστολής της κυκλοξυγενάσης. 
  • Οι α-αναστολείς (blockers)
  • Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης
  • Οι β-αναστολεις (blockers)
  • Η χλωροπρομαζίνη
  • Η κοκαϊνη 
  • Η γονανεθιδίνη
  • Τα αντισυλληπτικά δισκία
  • Η ρεζερπίνη
  • Η φεντολαμίνη
Ρινίτιδα και κύηση

Ρινίτιδα της κύησης περιγράφουμε την κατάσταση κατα την οποία παρουσιάζεται ρινική συμφόρηση στις τελευταίες 6 εβδομάδες περίπου της κύησης, εξαιρουμένης της αλλεργικής ή λοιμώδους ρινίτιδας, με πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων μέσα σε 2 εβδομάδες απο τον τοκετό. Εμφανίζεται περίπου σε μία στις 5 κυήσεις.

Κατά την κύηση έχει καταδειχθεί μείωση της ρινικής βατότητας καταγεγραμμένη με ρινομανομετρία και αυξημένη βλεννοκροσωτή λειτουργία. Επιπρόσθετα, παρατηρείται αύξηση της ρινικής απόφραξης σε γυναίκες κατά τη φάση της ωοθυλακιορρηξίας κατά τον έμμηνο κύκλο τους σε συνδυασμό με την αύξηση των οιστρογόνων του αίματος.

Η κατάλληλη αντιμετώπιση για αυτό δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί. Τα ρινικά αποσυμφορητικά μολονότι χρήσιμα τείνουν να χρησιμοποιούνται υπερβολικά απο γυναίκες με ρινίτιδα της κύησης με κίνδυνο ανάπτυξης φαρμακευτικής ρινίτιδας.Τα κορτικοστεροειδή σε αυτή τη περίπτωση δεν είναι αποτελεσματικά.

Ρινίτιδα σχετιζόμενη με φυσικούς και χημικούς παράγοντες

Οι χημικοί και φυσικοί παράγοντες μπορεί να είναι υπεύθυνοι για συμπτώματα μη αλλεργικής ρινίτιδας μολονότι είναι δυσδιάκριτα  φυσιολογικών και παθολογικών επιδράσεων αυτών των παραγόντων.

Η εμβύθιση σε κρύο νερό έχει βρεθεί οτι προκαλεί ρινική απόφραξη με ειδικό για την πλευρά τρόπο.

Ο κρύος αέρας μπορεί να προκαλέσει ρινική συμφόρηση και ρινικές εκκρίσεις γνωστή ως μύτη του σκιέρ. Ωστόσο, η συνολική ρινική βατότητα των δύο ρινικών θαλάμων έχει βρεθεί σταθερή σε σκιέρ σε συνθήκες κρύου και ξηρού αέρα. 

Ως θεραπεία σε αυτές τις περιπτώσεις έχει βρεθεί χρήσιμο το βρωμιούχο ιπρατρόπιο.

Ρινίτιδα προκαλούμενη απο τροφές ή γευστική ρινίτιδα

Τροφές πλούσιες σε καρυκεύματα προκαλούν υδαρή ρινόρροια ένα φαινόμενο που αποκαλείται μεταγευματική ρινίτιδα.

Αυτό οφείλεται σε ερεθισμό των μουσκαρινικών υποδοχέων που είναι αναστάλσιμος με την θεραπεία με ατροπίνη συνεπώς το σύνδρομο μπορεί να αντιμετωπισθεί με ενδορρινική ατροπίνη.

 

Ατροφική ρινίτιδα ή όζαινα

Η ατροφική ρινίτιδα ή όζαινα χαρακτηρίζεται απο προοδευτική ατροφία του ρινικού βλεννογόνου, η οποία σε προχωρημένο στάδιο (όζαινα) καταλήγει στη δημιουργία κρουστών, κακοσμία, υποσμία και διεύρυνση του χώρου των ρινικών θαλάμων που συνδυάζεται παρ΄όλα αυτά με παράδοξο αίσθημα ρινικής απόφραξης. Έχει αποδοθεί σε φλεγμονή με klebsiella pneumonae subsp ozenae. 

Πιθανώς λόγω της χρήσης αντιβιοτικών για χρόνιες ρινικές φλεγμονές η συχνότητα εμφάνισης της πρωτοπαθούς ατροφικής ρινίτιδας έχει μειωθεί σημαντικά. Ο συχνότερος τύπος στις μέρες μας είναι η δευτεροπαθής ατροφική ρινίτιδα που σχετίζεται με τραύμα, χειρουργείο (π.χ επιθετική αφαίρεση των ρινικών κόγχων), φλεγμονές, κοκκιωματώδεις νόσους ή έκθεση σε ακτινοβολία.

Μη αλλεργική ρινίτιδα- ηωσινοφιλικό σύνδρομο (NARES)

Η μη αλλεργική ρινίτιδα ή ηωσινοφιλικό σύνδρομο NARES χαρακτηρίζεται απο ετήσια συμπτώματα και ρινική ηωσινοφιλία (πάνω απο 20%) με αρνητικά αλλεργικά test. 

Τα συμπτώματα είναι συνήθως πιο έντονα απο ότι στην αλλεργική ή αγγειοκινητική ρινίτιδα και η ανοσμία είναι συχνή. Ο μηχανισμός ηωσινοφιλικής διήθησης δεν έχει γίνει ακόμα γνωστός.

Το ηωσινοφιλικό σύνδρομο παρ΄όλο που είναι μεμονομένο σύνδρομο μπορεί να συνοδεύεται απο άσθμα, δυσανεξία στην ασπιρίνη και ρινικούς πολύποδες. Πολλές φορές θεωρείται ως ένα πρώιμο στάδιο της τριάδας του Samter (ή Widal). Εώς και 45% των ασθενών με το σύνδρομο, αλλά χωρίς ιστορικό αναπνευστικών συμπτωμάτων δείχνουν βρογχική υπεραντιδραστικότητα. Μια υποομάδα του συνδρόμου είναι και το BENARS στο οποίο υπάρχει συνδυασμός του συνδρόμου με αυξημένα εωσινόφιλα  του αίματος.

Έχει βρεθεί οτι ένα ποσοστό ασθενών με αρνητικά δερματικά test νυγμού έχουν ρινική εωσινοφιλία και είναι θετική σε ρινική πρόκληση. Έχει καταδειχθεί παραγωγή IgE. 

Η αντιμετώπιση του συνδρόμου είναι πολύ δύσκολη και ορισμένες φορές η θεταπεία απαιτεί ακόμη και συστηματικά στεροειδή, ή χορήγηση φλουτικαζόνης μόνης ή σε συνδυασμό με λοραταδίνη απο το στόμα.

Αγγειοκινητική/ιδιοπαθής ρινίτιδα

Η αγειοκινητική/ιδιοπαθής ρινίτιδα  είναι ο όρος που αναφέρεται σε υπεραντιδραστικότητα του ανωτέρου αναπνευστικού σε μη ειδικούς εκλυτικούς παράγοντες όπως η έκθεση σε έντονες μυρωδιές, αλλαγές στη θερμοκρασία του αέρα ή την υγρασία, η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα.

Η διάγνωση βασίζεται στον αποκλεισμό  αλλεργίας, δομικών βλαβών, χρήσης ναρκωτικών ή συστηματικής πάθησης. Η λοίμωξη αποκλείεται συνήθως όταν οι ρινικές εκκρίσεις είναι υδαρείς και διαυγείς και όχι πυώδεις. Η αγγειοκινητική ρινίτιδα περιγράφει την ύπαρξη μιας νευροαγγειακής δυσλειτουργίας του βλεννογόνου της οποίας το λόγο δεν τον γνωρίζουμε ακριβώς. Η συμπαθητική νεύρωση της μύτης αυξάνει τη ρινική βατότητα και μειώνει τις ρινικές εκκρίσεις, ενώ η παρασυμπαθητική νεύρωση της μύτης ενισχύει τις υπερβολικές εκκρίσεις και προκαλεί συμφόρηση.

Η ισορροπία ανάμεσα στα δύο συστήματα διαταράσσεται με υπολειτουργία της συμπαθητικής νεύρωσης και υπερδραστηριότητα της παρασυμπαθητικής. Οι ίνες C είναι τμήματα των αισθητικών νευρώνων που παίζουν ρόλο στην αγγειοκινητική ρινίτιδα. Η κατάσταση αναφέρεται και ως ιδιοπαθής ρινίτιδα και θεωρείται οτι ανήκει στην ομάδα NANIPER (non allergic noninfections perennial rhinitis)

Άλλα πιθανά αίτια μη αλλεργικής, μη λοιμώδους ρινίτιδας

Άλλα πιθανά αίτια μη αλλεργικής, μη λοιμώδους ρινίτιδας είναι τα εξής :

Συναισθήματα

 Το ψυχικό στρες και η σεξουαλική διέγερση είναι αναγνωρισμένο οτι επιδεινώνουν τη ρινίτιδα πιθανό λόγω διέγερσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Μελέτη 4 περιπτώσεων απέκλεισε τη ρινίτιδα μετά απο άσκηση και η ρινίτιδα και το άσθμα αποδόθηκαν στον πιο πιθανό εκλυτικό παράγοντα, την ερωτική διέγερση.

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Η αγγειοκινητική ρινίτιδα, η χρόνια ρινοκολπίτιδα και η μη ικανοποιητική ανάρρωση απο χειρουργική των παραρρινίων  σχετίστηκαν συχνά με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Μεταβολικές καταστάσεις

Ο υποθυρεοειδισμός και η ακρομεγαλία, σχετίζονται με ρινίτιδα.

 

Πρωτοπαθής δυσκινησία των κροσσών

Η πρωτοπαθής δυσκινησία των κροσσών αναφέρεται σε όλες τις συγγενείς ανωμαλίες της λειτουργίας των κροσσών.

Το σύνδρομο ακίνητων κροσσών αναφέρεται σε κροσσούς με βλάβες στα σκέλη δυνεϊνης. Σε αυτήν την ομάδα ασθενών οι κροσσοί έχουν δραστηριότητα χώρις όμως ικανοποιητικό καθαρισμό της βλέννης. Στην ομάδα αυτή οι κροσσοί είναι τυχαία προσανατολισμένοι και κατά συνέπεια η βλέννη δεν μπορεί να προωθηθεί ικανοποιητικά.

Η φυσιολογική κίνηση των κροσσών που είναι υπεύθυνη κατά κύριο λόγο για τον καθαρισμό της βλέννης αποτελείται απο 3 φάσεις:

  • Ένα αποτελεσματικό χτύπημα προώθησης
  • Μία φάση ανάκαμψης
  • Ένα χτύπημα επαναφοράς-ανάκαμψης. Σε αυτήν την τελευταία φάση οι κροσσοί επιστρέφουν στην αρχική τους θέση χωρίς όμως ουσιαστική μεταφορά βλέννης προς τα πίσω.

​Ένας φυσιολογικός κροσσός αποτελείται απο μακριά μικροσωληνάρια που εκτείνονται. Ο κροσσός είναι προσκολλημένος σε ένα βασικό σώμα και αποτελείται  απο ένα κεντρικό ζεύγος μονάδων και 9 ζεύγη τριπλετών. Η δραστηριότητα των κροσσών οφείλεται στη δραστηριότητα της ATPάσης της δυνεϊνης. Οι περισσότερες διαταραχές κινητικότητας σχετίζονται με μεταλλάξεις μιας ή περισσοτέρων πρωτεϊνών που συμμετέχουν στη δομή των κροσσών.

Διάγνωση

Μετά τον αποκλεισμό άλλων συνδρόμων παραρρινίων- πνευμόνων όπως η κυστική ίνωση, διάφορες κοινές ανοσοανεπάρκειες και την κοκκιωμάτωση Wagener συστήνεται ένας αρχικός έλεγχος κινητικότητας κροσσών και βλεννοκροσσωτής λειτουργίας. Η ανάλυση της κινητικότητας των κροσσών απαιτεί φιλμ υψηλής ταχύτητας, λεϊζερ, στροβοσκοπικό ή φωτοηλεκτρικό σύστημα καταγραφής για να καταγραφούν τα συνήθη χτυπήματα. Η βλεννοκροσσωτή μεταφορική λειτουργία της μύτης μπορεί να ελεγχθεί με το τεστ σακχαρίνης. Εάν οι αρχικοί έλεγχοι είναι θετικοί για την πάθηση θα πρέπει να ακολουθηθεί εξέταση με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο για την διερεύνηση των αλλαγών της μικροσκοπικής δομής των κροσσών.

Θεραπεία

Η θεραπεία  συνίσταται στη χορήγηση αντιβιοτικών, φυσιοθεραπεία και εμβολιασμό έναντι στους ιούς της γρίππης, το στρεπτόκοκκο, της πνευμονίας και τον αιμόφιλο της ινφλουεντσα

Τηλεφωνήστε: 2110194618