Παύλος Τσολαρίδης, M.D. - ΩΡΛ Χειρουργός
Παύλος Τσολαρίδης, M.D. - Ωτορινολαρυγγολόγος (ΩΡΛ) / Χειρουργός κεφαλής & τραχήλου
× Κλείστε ραντεβού στα τηλέφωνα:211-01 94 618 ή 6945 77 30 77
×

Τι είναι η ιγμορίτιδα;

Το ιγμόρειο (γναθιαίο άντρο) είναι ο μεγαλύτερος από τους παραρρινίους κόλπους και βρίσκεται εντός του σώματος της άνω γνάθου στις δυο πλευρές της ρινικής κοιλότητας.

 Η οξεία ιγμορίτιδα είναι η συχνότερη ρινοκολπίτιδα που χρειάζεται να αντιμετωπίσει ένας ιατρός και η περισσότερο μελετημένη. Είναι συχνή στην κλινική πράξη και προσβάλλει περίπου το 10 έως και το 15% του πληθυσμού της Ευρώπης ετησίως. Οι ενήλικες προσβάλλονται περίπου απο 2-3 ιογενείς λοιμώξεις αναπνευστικού το χρόνο και τα παιδιά απο 3-8 με αποτέλεσμα ο αριθμός των περιπτώσεων που μπορούν να εξελιχθούν σε οξεία ιγμορίτιδα να είναι αρκετά μεγάλος μολονότι το ποσοστό των ιογενών λοιμώξεων αναπνευστικού που εξελίσσονται σε οξεία ιγμορίτιδα δεν είναι ασήμαντο.

 Οι επιπλοκές της οξείας ιγμορίτιδας είναι σπάνιες αλλά μπορεί να είναι σοβαρές συμπεριλαμβανομένων ενδοκρανιακών επιπλοκών, όπως η μηνιγγίτιδα και επιπλοκές απο το κόγχο όπως κυτταρίτιδα του κόγχου ή απόστημα (προδιαφραγματική κυτταρίτιδα και απόστημα του κόγχου)

Ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση κόλπων  

Τι συμπτώματα θα εμφανίσω αν πάσχω απο οξεία ιγμορίτιδα;

 Είναι πολύ σημαντική η ακριβής και η έγκαιρη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας για την κατάλληλη επιλογή θεραπείας. Ο γιατρός αντιμετωπίζει αρκετές δυσκολίες για να μπορέσει να διαγνώσει ξεκάθαρα την οξεία ιγμορίτιδα και αυτό για τους εξής λόγους:

  • Τα συμπτώματα και τα σημεία την οξείας ιγμορίτιδας δεν είναι ειδικά για την συγκεκριμένη πάθηση και είναι δύσκολο να διακριθεί απο μια απλή ιογενή λοίμωξη του αναπνευστικού ή άλλα μη λοιμώδη αίτια.
  • Τα πρακτικά διαγνωστικά εργαλεία όπως υπάρχουν σε άλλες παθολογικές καταστάσεις απουσιάζουν.

 Τα γενικά συμπτώματα που εμφανίζεται όταν πάσχεται απο οξεία ιγμορίτιδα είναι τα εξής:

  • Ρινική συμφόρηση
  • Ρινικές εκκρίσεις
  • Οπισθορρινικές εκκρίσεις
  • Πίεση/πόνο στο πρόσωπο
  • Πυρετό
  • Βήχα
  • Κόπωση
  • Οδονταλγίες άνω γνάθου
  • Πίεση/αίσθημα πληρότητας στο αυτί

Πως γίνεται η διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας;

 Η πλήρης διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας τίθεται με την παρακέντηση του ιγμορείου. Ωστόσο, όταν αυτό δεν συμβεί διότι δεν συνηθίζεται υπάρχουν κάποια κριτήρια που μας κατευθύνουν στην οξεία ιγμορίτιδα και αυτά είναι τα εξής:

 Συμπτώματα > 4 ημέρες και/ή σοβαρά συμπτώματα. Τουλάχιστον δύο μείζονα κριτήρια και 1 ελλάσον ή 1 μείζον και 2 ελάσσονα

  • Μείζονα ( 1. Κεφαλαλγία 2. Αίσθημα πίεσης στα ιγμόρεια 3. Ρινική απόφραξη 4. Πυώδεις ρινικές εκκρίσεις 5. Διαταραχές όσφρησης)
  • Ελάσσονα ( 1. Βήχας 2. Κακουχία 3. Οδονταλγίες 4. Ευερεθιστότητα 5. Κάκοσμη Αναπνοή 6. Ωταλγία)

 Υπάρχουν επίσης κάποιες πρόσθετες/χρήσιμες διαγνωστικές εξετάσεις οι οποίες είναι οι εξής:

  • Δείγματα υπο ενδοσκοπικό έλεγχο. Ο ενδοσκοπικός έλεγχος θεωρείται αξιόπιστη τεχνική και αποτελεί πλέον την βασική εξέταση. Με την παρουσία των βασικών συμπτωμάτων στο 90% των περιπτώσεων  πραγματοποιείται ενδοσκοπική εξέταση ως μέσο διάγνωσης.
  • Απεικόνηση ( 1. Απλές ακτινογραφίες 2. Αξονική τομογραφία 3. MRI  4. Υπέρηχοι ). Ο κύριος περιορισμός των ακτινογραφιών είναι η έλλειψη ειδικότητας. Το υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται συχνά οχι μόνο στην Ελλάδα αλλα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η  αξονική τομογραφία επιτρέπει καλή παρατήρηση των παραρρίνιων κόλπων και παρέχει υψηλής ευκρίνειας μελέτη του συστήματος των στομίων και πόρων του πλάγιου ρινικού τοιχώματος. 

Η ιγμορίτιδα χρονικά ταξινομείται ως:

Οξεία: τα συμπτώματα που διαρκούν 7-30 ημέρες.
Υποξεία: η φλεγμονή διαρκεί από 4-12 εβδομάδες.
Υποτροπιάζουσα: υπάρχουν πάνω από 3 σημαντικά οξέα επεισόδια σε ένα χρόνο, διάρκειας ίσης ή μεγαλύτερης από 10 ημέρες.
Χρόνια: τα συμπτώματα επιμένουν για πάνω από 90 ημέρες (μπορεί να προκληθούν μη αναστρέψιμες βλάβες στο βλεννογόνο των κόλπων), με ή χωρίς οξείες εξάρσεις.

Ιογενής νόσος θεωρείται ότι θα διαρκέσει λιγότερο από 10 ημέρες, ενώ επιδείνωση των συμπτωμάτων γίνεται μετά από 5 ημέρες ή τα συμπτώματα που εκτείνονται πέραν των 10 ημερών δείχνουν βακτηριακή λοίμωξη.

Έχω διαγνωσθεί με οξεία ιγμορίτιδα τι μπορώ να κάνω;

 Μια επίσκεψη στον ιατρό σας θα μπορέσει να σας δώσει την κατάλληλη θεραπεία για την απαλλαγή αυτού του προβλήματος. Η οξεία ιγμορίτιδα όταν ευθύνεται σε κάποιο μικρόβιο τότε χορηγείται το κατάλληλο αντιμικροβιακό φάρμακο. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την οξεία ιγμορίτιδα είναι τα εξής:

  • Αντιβακτηριδιακά πρώτης γραμμής ( Αμοξυκιλλίνη- κλαβουλανικό, 2ης/3ης γενιάς κεφαλοσπορίνες (κεφουροξίμη, αξετιλική κ.α) , Πρώτης γραμμής φλουοροκινολόνες έναντι των πνευμονιοκόκκων(λεβοφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη) 
  • Αντιβακτηριδιακά δεύτερης γραμμής ( Αντιπνευμονιοκοκκικές φλουοροκινολόνες( λεβοφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη) μετα απο βακτηριολογική και ακτινολογική επιβεβαίωση, Μακρολίδες, Κετολίδη, Κεφαλοσπορίνες)
  • Χρήσιμες πρόσθετες θεραπευτικές στρατηγικές για την ανακούφιση των συμπτωμάτων ( Αναλγητικά, Αντιπυρετικά, Αποσυμφορητικά, Ρινικές πλύσεις, Εισπνοές υδρατμών και θερμά επιθέματα)

Υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί χειρουργική αντιμετώπιση η οξεία ιγμορίτιδα;

 Σε περιπτώσεις υποτροπιάζουσας ιγμορίτιδας μετά απο ενδοσκόπηση ρινός και αξονική τομογραφία μπορεί η μόνιμη πλέον θεραπευτική λύση του ασθενούς να είναι μέσω της λειτουργικής ενδοσκοπικής χειρουργικής των παραρρινίων ( FESS).

Παράγοντες που προδιαθέτουν ρινοκολπίτιδες:

  • Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.
  • Αλλεργία.
  • Άσθμα.
  • Κάπνισμα.
  • Ορμονική κατάσταση (π.χ., εγκυμοσύνη).
  • Ρινική ξηρότητα.
  • Ο σακχαρώδης διαβήτης.
  • Παρουσία ξένου σώματος.
  • Νεοπλασία, τριάδα Samter
  • Εισπνοή ερεθιστικών (π.χ., κοκαΐνη).
  • Ιατρογενής (π.χ., τοποθέτηση ρινογαστρικού σωλήνα, μηχανική υποστήριξη της αναπνοής).
  • Οδοντικά προβλήματα (π.χ. τραύμα, λοίμωξη).
  • Ορισμένες αθλητικές δραστηριότητες (π.χ. κολύμπι, καταδύσεις, σε μεγάλο υψόμετρο αναρρίχηση).
  • Μηχανική απόφραξη (π.χ., σκολίωση ρινικού διαφράγματος, ρινικοί πολύποδες, υπερτροφία κάτω ρινικών κογχών).
  • Ιστορικό τραύματος (π.χ. κάταγμα ρινός).
  • Ανοσοκαταστολή.
  • Σπάνιες αιτίες περιλαμβάνουν κυστική ίνωση, νεοπλασία ως μέρος της τριάδας του Samter (υπερευαισθησία στην ασπιρίνη, ρινικοί πολύποδες, άσθμα), σαρκοείδωση, κοκκιωμάτωση.

Τι είναι η χρόνια ιγμορίτιδα;

 Ο ορισμός της χρόνιας ιγμορίτιδας δεν είναι εύκολος. Ορίζεται ως η φλεγμονή του βλεννογόνου των παραρρινίων κόλπων που σχετίζεται με φλεγμονή του βλεννογόνου της ρινός και συχνά σχετίζεται με φλεγμονώδεις αλλοιώσεις των παρακείμενων οστέινων δομών. Παράγοντας που σχετίζεται είναι η δυσλειτουργία των κροσσών, η οποία διακρίνεται σε πρωτοπαθή και δευτεροπαθή δυσκινησία. Η ατοπία αποτελεί προδιαθεσικό παράγοντα χρόνιας ιγμορίτιδας. Ασθενείς με χρόνια ιγμορίτιδα εμφανίζουν πολυ συχνά προσβολή του κατώτερου αεραγωγού καθώς και δυσλειτουργίες του ανοσολογικού τους συστήματος. Πρόσφατα οι μελέτες αποδίδουν πως το αίτιο που προκαλεί την χρόνια ιγμορίτιδα είναι μύκητες που αποικίζουν το φυσιολογικό παραρρίνιο κόλπο και δημιουργούν σαπροφυτικές κρούστες. Οι περισσότεροι ασθενείς παρουσιάζουν μύκητες σε ιστολογικές εξετάσεις ή καλλιέργειες καθώς και εωσινοφιλική διήθηση.

Πως πραγματοποιείται η διάγνωση της χρόνιας ιγμορίτιδας;

 Η διάγνωση στηρίζεται στα κλινικά συμπτώματα τα οποία μπορούν να είναι τα εξής:

  • Ρινική απόφραξη / συμφόρηση
  • Υποσμία / ανοσμία
  • Ρινική καταρροή / οπισθορρινικές εκκρίσεις
  • Πόνος / αίσθημα πίεσης στο πρόσωπο

 Παρουσία δύο ή περισσοτέρων συμπτωμάτων είναι υποχρεωτικά για την διάγνωση της χρόνιας ιγμορίτιδας σχετιζόμενα με ενδοσκοπικά ευρήματα ( πολύποδες, ρινόρροια και/ή οίδημα) και/ή ευρήματα στην αξονική τομογραφία.

Έχω χρόνια ιγμορίτιδα τι μπορώ να κάνω;

 Η επίσκεψη στο ΩΡΛ γιατρό σας θα μπορέσει να σας κατευθύνει ανάλογα στην κατάλληλη θεραπεία. Οι θεραπείες είναι οι εξής:

  • Όταν δεν υπάρχουν ρινικοί πολύποδες συστήνονται τοπικά στεροειδή σε ήπια νόσηση. Μετά απο τρείς μήνες θεραπείας αν δεν υπάρξει ανταπόκριση μια μακροχρόνια αγωγή με μακρολίδες προστίθεται στα στεροειδή.
  • Σε μια μέτρια/σοβαρή χρόνια ιγμορίτιδα χωρίς ρινικούς πολύποδες συστήνεται μια μακροχρόνια αγωγή με μακρολίδες και τοπικά στεροειδή. Σε απουσία ανταπόκρισης μετά απο 3 μήνες αγωγής ενδείκνυται η ενδοσκοπική ενδορρινική χειρουργική αντιμετώπιση.
  • Στη χρόνια ιγμορίτιδα με αμφοτερόπλευρους πολύποδες συστήνεται μια πολύ μακροχρόνια αγωγή με τοπικά κορτικοειδή στην ήπια και μέτρια βαρύτητας νόσο. Έαν δεν υπάρχει βελτίωση μετά απο 3 μήνες θεραπείας σκεφτόμαστε τη χειρουργική αντιμετώπιση. Μετεγχειρητικά υποχρεωτικά θα χορηγηθούν τοπικά στεροειδή.
  • Σε σοβαρή χρόνια ιγμορίτιδα με ρινικούς πολύποδες συστήνεται βραχυχρόνια θεραπεία με στεροειδή απο το στόμα και τοπικά στεροειδή. Σε αποτυχία της θεραπείας συστήνεται χειρουργείο. Μετεγχειρητικά χορηγούνται τοπικά στεροειδή και μπορεί να χρειαστεί χορήγηση μακροχρονίως μακρολίδων και για μικρό διαστημα κορτικοειδών απο το στόμα.
  • Όταν υπάρχουν ενδείξεις επιπλοκών όπως συμπτώματα απο τον κόγχο, όπως περικογχικό οίδημα, μετατόπιση του βολβού, διπλωπία, μειωμένη οπτική οξύτητα, οφθαλμοπληγία ή συμπτώματα μετωπιαίας κεφαλαλγίας, οιδήματος μετωπιαία, μηνιγγίτιδας ή εστιακή νευρολογική σημειολογία η ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, τότε απαιτείται επείγουσα διερεύνηση και πιθανώς χειρουργική αντιμετώπιση.

Η διαφορική διάγνωση:

Ιγμορίτιδα (ενδοσκοπική εικόνα) στους ενήλικες και στα παιδιά.

 

Βασικό!

 Η ιγμορίτιδα και άλλες ρινοκολπίτιδες συνηθώς έχουν ήπια μορφή αλλά μπορούν να προκαλέσουν δυσάρεστα συμπτώματα με πιθανή εμφάνιση σοβαρών επιπλοκών. Γι¨αυτό εάν το απλό κρυολόγημα αλλάζει δραματικά σε παρουσία αισθήματος πληρότητας προσώπου, χρωματιστές πρόσθιες και οπισθορρινικές εκκρίσεις, οιδήματα βλεφάρων και οπισθοβολβική κεφαλαλγία, τότε πρέπει επειγόντως να επικοινωνήσετε με τον ωτορινολαρυγγολόγο σας ή να πάτε στο πλησιέστερο εφημερεύον Νοσοκομείο.

Στο σπλαχνικό κρανίο υπάρχουν 8 κοιλότητες παραρρινίων κόλπων διαφόρων μεγεθών. Τα τοιχώματα των κοιλοτήτων των κόλπων επενδεδυμένα με ένα στρώμα βλεννογόνου που διατηρεί συνεχώς μια ροή ρευστού και βλέννας, υγραίνει τον αέρα που αναπνέουμε και καθαρίζει τη μύτη. Όταν αυτή η ροή των βλεννογόνων είναι σε εξέλιξη, καθαρίζει τη μύτη και τον λαιμό από τα βακτήρια, ιούς και εισπνεόμενους ρύπους.

Αυτές οι 8 κοιλότητες κόλπων παροχετεύουν μέσω μικροσκοπικών πόρων στη μύτη. Όταν αυτά τα στόμια φράσσονται, τα ιγμόρεια δεν μπορούν να παροχετευθούν καλά και τότε η βλέννα παγιδεύεται στους κόλπους. 

Η επίδραση καθαρισμού διακόπτεται και το υγρό παγιδεύεται στις κοιλότητες κόλπων, εν συνεχεία ευνοεί την ανάπτυξη των βακτηρίων και των ιών, προκαλώντας λοίμωξη κόλπων (οξεία παραρρινοκολπίτιδα)

Τα ιγμόρεια είναι οι μεγαλύτεροι κόλποι που βρίσκονται μέσα στα οστά του κρανίου που είναι συνδεδεμένοι με ρινική κοιλότητα

Μολύνσεις των κόλπων συνήθως απαιτούν θεραπεία αντιβιοτικών που διαρκεί 1-3 εβδομάδες. Σε χρόνιες (επαναλαμβανόμενες) ιγμορίτιδες, αυτό μπορεί να συμβαίνει 4-10 φορές το χρόνο ή και περισσότερο.

Αποκλεισμένα κολπικά περάσματα προκύπτουν από μια σειρά αιτιών της απόφραξης.

Οι πιο συχνές αιτίες είναι ένα κοινό κρυολόγημα ή αλλεργίες, όπως η αλλεργική ρινίτιδα. Ορισμένες ανατομικές καταστάσεις προκαλούν διακριτές αποφράξεις, όπως μία σκολίωση στο ρινικό διάφραγμα, μια σπασμένη μύτη, ρινικοί πολύποδες, ή υπερτροφία κάτω ρινικών κογχών (ιστοί στη μύτη που φιλτράρουν τον αέρα). 

ρινικό διάφραγμα εγχείρηση

Το ρινικό διάφραγμα είναι μια δομή κατασκευασμένη από χόνδρο και οστό που χωρίζει τη δεξιά και την αριστερή πλευρά της ρινός. Μια κοινή παρέκκλιση ή λύγισμα που οφείλεται στην κληρονομικότητα ή μια σπασμένη μύτη, προκαλεί την δυσλειτουργία της ρινικής αναπνοής και μερικές φορές ιγμορίτιδα.

εγχείρηση ιγμορίτιδα

  • Οιδηματώδης βλεννογόνος ρινικής κοιλότητας – φλεγμονώδης βλεννογόνος  είναι παχύτερος, εκκρίνει μεγάλη ποσότητα βλέννας που είναι συχνά κίτρινη ή πράσινη και μπορεί να έχει αποκρουστική μυρωδιά.
  • Πονοκέφαλος και προσωπαλγία (αίσθημα πληρότητας προσώπου) - απόφραξη των κόλπων προσώπου κατά τη διάρκεια μιας μόλυνσης προκαλεί την ανάπτυξη του πύον και της βλέννας που παγιδεύεται στις κοιλότητες. Η πίεση δεν μπορεί να εξισωθεί και αυτό μπορεί να προκαλέσει σοβαρό πόνο στο πρόσωπο, πονοκέφαλο, πονόδοντο, και γενική αδιαθεσία. Η κατάσταση χειροτερεύει πολύ κατά τη διάρκεια μιας πτήσης σε ένα αεροπλάνο ή ξαφνική αλλαγή στη βαρομετρική πίεση λόγω κλιματικών αλλαγών. Επίσης οι πάσχοντες προβληματίζονται κατά την διάρκεια του ύπνου.
  • Απώλεια της αίσθησης της όσφρησης και της γεύσης - Το αισθητήριο όργανο της όσφρησης βρίσκεται στις ανώτερες δομές της ρινός. Λόγω της διόγκωσης κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης, ο αέρας δεν μπορεί να φτάσει σ’ αυτή την περιοχή, πράγμα που καθιστά δύσκολη τη μυρωδιά και τη γεύση. Αυτό σχεδόν πάντα είναι κάτι προσωρινό.
  • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις - όπως ιγμορίτιδα επιδεινώνεται και υπάρχουν όλο και λιγότερα αποτελέσματα από θεραπείες με αντιβιοτικά. Οι ασθενείς μπορούν να λαμβάνουν αντιβιοτικά για αρκετές εβδομάδες καθ’ όλη την διάρκεια του έτους. Αυτό γίνεται όταν η κατάσταση είναι χρόνια (όταν τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από 12 εβδομάδες). Ο πονοκέφαλος, η ρινική συμφόρηση, «μπούκωμα» και πράσινες εκκρίσεις δεν σταματούν.
  • Η χρόνια κόπωση - προσωπαλγία και ρινική συμφόρηση παρεμβαίνουν και στον ύπνο. Ασθενείς με χρόνια ιγμορίτιδα μπορούν να αισθάνονται κακοσμία στόματος, οδονταλγία, ωταλγία και αδυναμία και να είναι κουρασμένοι καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας. Βελτίωση σημειώνεται όταν η κατάσταση των κόλπων διορθώνεται.

Η ιγμορίτιδα και το άσθμα συνδέονται στενά. Η χρόνια ρινοκολπίτιδα μπορεί να εμφανίσει το άσθμα και χρόνιο βήχα που οφείλεται σε μια επίμονη «μετά ρινική στάγδην» (συσσώρευση βλέννας στο πίσω μέρος της μύτης και του λαιμού με αποτέλεσμα να δίνεται η αίσθηση της βλέννας να στάζει από το πίσω μέρος της μύτης). Συχνά οι ασθενείς σημειώνουν μείωση των κρίσεων άσθματος εάν η ιγμορίτιδα έχει την κατάλληλη θεραπεία.

Αν και η κατάσταση είναι σχετικά συχνή, υπάρχει δυσκολία να γίνει σωστή διάγνωση. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη επάρκειας γνώσεων της νόσου και της θεραπείας της. Πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από μια οξεία ιγμορίτιδα νομίζουν πως είναι απλώς «ένα κρυολόγημα» και λόγω της θεραπείας μόνο με ρινικά σπρέι, για παράδειγμα με κορτιζονούχα Discus (Inhaler) μακροπρόθεσμα δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Πολλοί επίσης ζουν σε αυτή την κατάσταση μέχρι που τα συμπτώματα χειροτερευτούν, τότε ζητούν ιατρική βοήθεια από έναν ωτορινολαρυγγολόγο.

Τις περισσότερες φορές οι οξείες και χρόνιες ιγμορίτιδες αντιμετωπίζονται επιτυχώς με φαρμακευτική αγωγή. Σήμερα με την ενδοσκοπική εξέταση στο ιατρείο μου μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα πιθανά αίτια, όπως η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, ρινικούς πολύποδες (πολύποδες μύτης) , νεοπλασίες, υπερτροφικές ρινικών κογχών και διάφορες άλλες ανατομικές παραλλαγές της ανατομίας ρινός.

Γι’ αυτό με βάση τα συμπτώματα και τις ρινικές εκδηλώσεις μπορεί να συνταγογραφηθεί το κατάλληλο αντιβιοτικό. Επιπλέον ενίσχυση παρέχεται με στοχαστική επιλογή των ρινικών αποσυμφορητικών, ρινικά σπρέι στεροειδών, πλύσεις, και πιθανά αντιισταμινικά.

Όταν αυτό αποτυγχάνει και η κατάσταση εξελίσσεται σε χρόνια ιγμορίτιδα (χρόνια παραρρινοκολπίτιδα), μπορεί να επιχειρηθεί η παρατεταμένη χορήγηση των αντιβιοτικών. Όταν και αυτή η προσπάθεια αποτύχει, η αξονική τομογραφία σπλαχνικού κρανίου είναι υποχρεωτική για πιθανή εγχείρηση. Μια αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει τα βαθύτερα αίτια της ιγμορίτιδας που δεν μπορούν να φανούν σε μια φυσική εξέταση από το γιατρό.

Τηλεφωνήστε: 2110194618