Παύλος Τσολαρίδης, M.D. - ΩΡΛ Χειρουργός
Παύλος Τσολαρίδης, M.D. - Ωτορινολαρυγγολόγος / Χειρουργός κεφαλής & τραχήλου
× Κλείστε ραντεβού στα τηλέφωνα:211-01 94 618 ή 6945 77 30 77
×
Ρινίτιδα και ιγμορίτιδα στα παιδιά

 

Τι γίνεται, όταν τρέχει η μύτη του παιδιού μου.

Η μύτη στην πραγματικότητα είναι πολύ μεγαλύτερο όργανο απ` ό, τι φαίνεται εξωτερικά. Δεν είναι μια απλή δίοδος με συγκεκριμένο μήκος και πλάτος, που οδηγεί τον αέρα από τα ρουθούνια προς το πίσω μέρος του λαιμού, αλλά μοιάζει περισσότερο με ένα μεγάλο σπήλαιο. Ο σκοπός της μύτης είναι να καθαρίζει, να ζεστάνει και να υγραίνει τον αέρα που αναπνέουμε, προκειμένου να κρατήσει τους πνεύμονες υγιή. Για να γίνει αυτό, τα εσωτερικά τοιχώματα της μύτης πρέπει συνεχώς να είναι καλυμμένα με ρευστή ουσία, που ονομάζεται βλέννα.

Η μύτη κάθε μέρα παράγει αρκετή ποσότητα της βλέννας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας εμείς απλά καταπίνουμε, όταν συσσωρεύεται στο πίσω μέρος της μύτης. Όταν η βλέννα στεγνώνει, σχηματίζει κρούστα. Όταν η μύτη παράγει περισσότερη βλέννα από το συνηθισμένο και υπάρχει μια απόφραξη στο πίσω μέρος, η αποστράγγιση του υγρού γίνεται από τα ρουθούνια.

Στα παιδιά οι μεγάλες αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κάτι σαν τρίτη αμυγδαλή ψηλά στην κορυφή του ρινοφάρυγγα) εμποδίζουν την φυσιολογική αποστράγγιση της βλέννας από τη μύτη. Άλλα πράγματα, που μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στην αποστράγγιση της βλέννας περιλαμβάνουν ασυνήθιστα μικρή ρινική οδό (ατρεσία), πρησμένο ιστό, που καλύπτει τις πλευρές της μύτης (τις ρινικές κόγχες - υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών) ή σκολίωση ρινικού διαφράγματος (το διάφραγμα είναι ένας τοίχος από χόνδρο ανάμεσα στα ρουθούνια).

Σε μικρά παιδιά η καταρροή του δύσοσμου υγρού μόνο από το ένα ρουθούνι συνήθως προκαλείται από ξένο σώμα, σφηνωμένο στη μύτη (κάποιο κομμάτι πλαστικού ή τροφής).

ιγμορίτιδα αντιμετώπιση

Ακτινογραφία κόλπων προσώπου

Η υπερβολική παραγωγή της βλέννας μπορεί να προκύψει από λοίμωξη, όπως ένα κρυολόγημα, ίωση  ή παραρρινοκολπίτιδα (συνήθως προκαλείται από βακτήρια). Οι αλλεργίες επίσης επηρεάζουν την παραγωγή της βλέννας, επειδή η μύτη αντιδρά στην εισβολή της σκόνης και των ερεθιστικών αναθυμιάσεων.

 

Τι είναι τα ιγμόρεια

Οι παραρρίνιοι κόλποι είναι μια σειρά από γεμάτες με αέρα φυσαλίδες διαφορετικού μεγέθους, που βρίσκονται ανάμεσα στις οφθαλμικές κόγχες και στη μύτη. Εσωτερικά αυτές καλύπτονται με μεμβράνη βλέννας και το κάθε παραρρίνιοι κόλπο έχει έξοδο αποστράγγισης, που καταλήγει μέσα στη μύτη. Αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού οι παραρρίνιοι κόλποι του είναι πάρα πολύ μικροί, όμως μεγαλώνουν σε όλη την παιδική ηλικία και αναπτύσσονται πλήρως μέχρι το τέλος της εφηβείας. Κανείς δεν ξέρει - για ποιο συγκεκριμένο σκοπό υπάρχουν, αλλά σίγουρα συμβάλλουν στον έλεγχο της ισορροπίας, στον συντονισμό της φωνής ή παρέχουν μια μεγαλύτερη επιφάνεια βλεννογόνου, για να βοηθήσουν στον καθαρισμό, θέρμανση και ύγρανση του αέρα, που αναπνέουμε. Υπάρχουν τέσσερα σύνολα των κόλπων. Το ιγμόρειο βρίσκεται στην μεγάλη περιοχή πίσω από το μάγουλο, μεταξύ των άνω δοντιών και των ματιών.

Οι ηθμοειδείς κυψέλες είναι μια σειρά από μικρές κοιλότητες ανάμεσα στα μάτια. Οι ηθμοειδείς κυψέλες και γναθιαίοι κόλποι υπάρχουν ήδη κατά την γέννηση (αν και είναι μικρά σε μέγεθος) και μεγαλώνουν συνεχώς, όσο προχωράει η ανάπτυξη του παιδιού. Τα σφηνοειδής ιγμόρεια βρίσκονται βαθιά στο εσωτερικό του κρανίου, πίσω από τη μύτη.

Ο μετωπιαίος κόλπος βρίσκεται στο κατώτερο μέρος του μετώπου, δεν υπάρχει κατά τη γέννηση και αρχίζει να αναπτύσσεται, όταν το παιδί φτάνει στην ηλικία των 6 ετών.

χρόνια ιγμορίτιδα

 

Τι συμβαίνει, όταν το υγρό, που βγαίνει από τη μύτη του παιδιού, αλλάζει χρώμα

Κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης, η βλέννα μπορεί να αλλάξει χρώμα και συνοχή: μπορεί να φανεί κίτρινη, άσπρη η πράσινη. Αν και η αυξημένη απόφραξη συνήθως συνδέεται με αλλεργίες, μπορεί να οφείλεται και με ιογενείς ή βακτηριακές λοιμώξεις.

ιγμορίτιδα αντιμετώπιση | Παύλος Τσολαρίδης, M.D.

Περιστασιακά, η βλέννα χρωματίζεται με μια μικρή ποσότητα αίματος, από τον τοπικό ερεθισμό. Από μόνο του το χρώμα της βλέννας δεν βοηθάει τον γιατρό να καθορίσει την αιτία της καταρροής.

 

Τι συμβαίνει, όταν το παιδί μου δεν μπορεί να αναπνεύσει εύκολα από τη μύτη

Η απόφραξη προκαλείται από τα μόνιμα ανατομικά προβλήματα, όπως η σκολίωση ρινικού διαφράγματος ή μια στενή ρινική κοιλότητα. Τα περισσότερα παιδιά υποφέρουν μόνο από την περιστασιακή ρινική απόφραξη, όταν ο βλεννογόνος της μύτης πρήζεται από αλλεργίες ή λοίμωξη.

Μια άλλη κοινή αιτία της ρινικής απόφραξης σε παιδιά είναι η ανάπτυξη των αδενοειδών εκβλαστήσεων, οι οποίες σχηματίζονται κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους και στη συνέχεια συρρικνώνονται με την ηλικία.

Υπάρχει μεγάλος αριθμός πιθανών αιτιών για την ρινική απόφραξη στην παιδική ηλικία και η σωστή διάγνωση απαιτεί μια εσωτερική εξέταση της μύτης (ρινοσκόπηση).

 

Τι είναι η ιγμορίτιδα

Η ιγμορίτιδα αναφέρεται σε φλεγμονή, πρήξιμο ή / και λοίμωξη των παραρρίνιων κόλπων. Στην περίπτωση οξείας ιγμορίτιδας οι κόλποι γεμίζουν με πύον και οι ασθενείς έχουν συμπτώματα, παρόμοια με ενός κρυολογήματος, για περισσότερο από δέκα ημέρες, Έκτος από τα συμπτώματα αυτά, τα παιδιά καμιά φορά έχουν πόνο στο πρόσωπο και στα δόντια (από τις πιο κοινές ενοχλήσεις και στους ενήλικους).

χρόνια ιγμορίτιδα | Παύλος Τσολαρίδης, M.D.

Η ιγμορίτιδα μπορεί επίσης να είναι χρόνια, όταν η εσωτερική μεμβράνη (βλεννογόνος) των κόλπων προσώπου αλλάζει πυκνότητα και αναπτύσσονται ιστοί, γνωστοί ως πολύποδες, οι οποίοι επηρεάζουν την ομαλή λειτουργία του οργάνου.

Η χρόνια ιγμορίτιδα μπορεί να προκύψει από την βακτηριακή μόλυνση στα ιγμόρεια, αλλά είναι πιθανόν να συνεχιστεί και χωρίς πραγματική βακτηριακή λοίμωξη.

Τα παιδιά με ιγμορίτιδα έχουν συνήθως τα συμπτώματα της ρινικής απόφραξης και καταρροής για αρκετούς μήνες. Η αποστράγγιση γίνεται συνήθως από τα ρουθούνια (η "καταρροή", επίσης γνωστή ως ρινόρροια ) ή από το πίσω μέρος της μύτης στο λαιμό ("μετά ρινική στάγδην»).

 

Ποιες είναι οι ρινικές αλλεργίες

Η αλλεργία είναι μια κατάσταση, κατά την οποία το σώμα αντιδρά σε κάποια ξένη ουσία, όπως η γύρη ή τρόφιμα. Η ουσία που προκαλεί την αλλεργική αντίδραση ονομάζεται αλλεργιογόνο . Η αντίδραση μπορεί να είναι ήπια (για παράδειγμα, ένα εξάνθημα) ή σοβαρή και απειλητική για τη ζωή. Σε μια ρινική αλλεργία, η μύτη αντιδρά στο εισπνεόμενο αλλεργιογόνο, αυξάνοντας την κανονική παραγωγή βλέννας και κλείνοντας εσωτερικά με ρινικό οίδημα.

Η συγκεκριμένη διαδικασία οδηγεί στην αίσθηση της ρινικής απόφραξης και αύξηση των ρινικών εκκρίσεων, παρόμοιων με ιγμορίτιδα. Τα συμπτώματα των ρινικών αλλεργιών διαφέρουν από ιγμορίτιδα, επειδή αρχίζουν ξαφνικά μετά την έκθεση στο αλλεργιογόνο, η έκκριση είναι συνήθως λεπτή και καθαρή και γενικά δεν υπάρχει αίσθηση πόνου στο πρόσωπο.

Επιπλέον, τα αλλεργικά παιδιά συχνά έχουν άλλα συμπτώματα, όπως δακρύρροια, κνησμός, εξάνθημα και κνίδωση.

Διαβάστε αναλυτικά για αλλεργική ρινίτιδα στα παιδιά.

 

Πώς μπορούμε να καταλάβουμε, ότι το παιδί έχει ιγμορίτιδα

Η διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας είναι δύσκολη καμιά φορά, δεδομένου ότι τα κοινά συμπτώματα στα παιδιά - ρινική απόφραξη, ρινική καταρροή και βήχα, μοιάζουν πάρα πολύ με συμπτώματα ενός απλού κρυολογήματος. Σε αντίθεση με τους ενήλικους, τα παιδιά σπανιότερα παρουσιάζουν  άλγος προσώπου, όταν πάσχουν από οξεία παραρρινοκολπίτιδα.  

Οι ακτινογραφίες δεν συμβάλλουν στη σωστή διάγνωση, διότι η θόλωση των κόλπων σε απλές ακτινογραφίες ή ακόμα και στις αξονικές τομογραφίες είναι ένα πολύ συχνό εύρημα σε παιδιά με τα κρυολογήματα. Τα πολύ μικρά παιδιά μπορεί να έχουν παθολογική ακτινογραφία, ακόμη και αν δεν πάσχουν από απολύτως καμία μόλυνση.

Είναι δυνατόν και η καλλιέργεια της βλέννας να είναι παραπλανητική, μιας και το δείγμα δεν αντικατοπτρίζει το πραγματικό περιεχόμενο των κόλπων. Ως εκ τούτου, για τα παιδιά με συμπτώματα κρυολογήματος, που διαρκούν περισσότερο από δέκα μέρες συχνά απλά υποτίθεται ότι έχουν ιγμορίτιδα και ορίζεται η ανάλογη θεραπεία.  

Η διάγνωση μπορεί να γίνει νωρίτερα, εάν ο ασθενής έχει πόνο στο πρόσωπο, ή εάν υπάρχει κάποια επιπλοκή της ιγμορίτιδας (όπως η εξάπλωση της μόλυνσης προς το μάτι). Τα παιδιά με χρόνια συμπτώματα της ιγμορίτιδας (που διαρκούν περισσότερο από λίγους μήνες) θεραπεύονται συνήθως με έναν συνδυασμό από φάρμακα, όπως περιγράφεται παρακάτω. Την φαρμακευτική αγωγή, που στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, ακολουθεί η αξονική τομογραφία, η οποία θα δείξει, αν ο ασθενής θα χρειαστεί κάποια χειρουργική επέμβαση. Η αξονική θα παρουσιάσει με ακρίβεια την ανατομία και κάθε παραλειτουργία των κόλπων του προσώπου.

 

Ποια είναι η κατάλληλη θεραπεία της ιγμορίτιδας σε παιδιά

Η οξεία ιγμορίτιδα αντιμετώπιση γίνεται με αντιβιοτικά. Μια σύντομη χρήση του ρινικού αποσυμφορητικού (όχι για περισσότερες από τρεις ημέρες) μπορεί να βοηθήσει στο άνοιγμα των αποφραγμένων στομίων των κόλπων του προσώπου και να επιταχύνει την καταπολέμηση και απομάκρυνση της μόλυνσης.

Η χρόνια ιγμορίτιδα αντιμετωπίζεται με ρινικό σπρέι στεροειδών, τα οποία μειώνουν τη φλεγμονή και οίδημα. Αυτά τα σπρέι είναι αρκετά ασφαλή και δεν απορροφώνται σε σημαντικές ποσότητες. Ως εκ τούτου, δεν έχουν τις ίδιες παρενέργειες, όπως τα στεροειδή που λαμβάνονται από το στόμα, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε χρονια περίπτωση.

Στους ασθενείς με χρόνια ιγμορίτιδα χορηγούνται επίσης αντιβιοτικά, για την καταπολέμηση των βακτηρίων που μπορούν να συμβάλλουν στο σχηματισμό της συμφόρησης, της φλεγμονής και του πολύποδα.

Εάν υπάρχει μια αλλεργική συνιστώσα στη ρινίτιδα, το παιδί χρειάζεται μια ειδική θεραπεία αλλεργίας (για παράδειγμα, με αντιισταμινικά). Ωστόσο, εάν η αλλεργία δεν είναι παρούσα, η χρήση των αντιισταμινικών δεν ενδείκνυται. Πολλά από αυτά τα φάρμακα ξηραίνουν τον βλεννογόνο, κάτι που εμποδίζει τον οργανισμό να κρατήσει την μύτη καθαρή και να εξαλείψει τα βακτήρια και άλλα υπολείμματα. Επίσης, μερικά από τα συστατικά που έχουν εγκριθεί για χρήση σε μικρά παιδιά καμιά φορά προκαλούν ανεπιθύμητες παρενέργειες στη συμπεριφορά.

Μία πολύ αποτελεσματική και ασφαλής θεραπεία για την οξεία και χρόνια ιγμορίτιδα είναι η χρήση του υγραντήρα και ρινικές πλύσεις. Η διατήρηση του σωστού επιπέδου ύγρανσης στο βλεννογόνο παίζει σημαντικό ρόλο στην φυσική άμυνα του οργανισμού. Η υγρασία έχει την ικανότητα να προφυλάξει τις ρινικές εκκρίσεις από το στέγνωμα και την φράξη των φυσικών οδών αποστράγγισης των κόλπων.

Οι υγραντήρες δωματίου συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος, με προϋπόθεση, ότι τηρούνται αυστηρά όλοι οι κανόνες του καθαρισμού τους και αποφεύγεται η ανάπτυξη των αποικιών βακτηρίων και / ή μυκήτων. Επίσης συνίσταται ο συχνός ψεκασμός της μύτης με ρινικό σπρέι φυσιολογικού ορού.

 

Πότε τα παιδιά χρειάζονται χειρουργική επέμβαση στους παραρρινίους κόλπους

Παρά το γεγονός, ότι η χειρουργική επέμβαση κόλπων είναι συνηθισμένη σε μεγαλύτερα παιδιά και ενήλικες, θεωρώ ότι είναι μια θεραπεία, που μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις οφείλει τα μικρά παιδιά. Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης κόλπων είναι να αφαιρέσουμε μικρά κομμάτια παθολογικού βλεννογόνου και ιστών που εμποδίζουν τις φυσικές οδούς αποστράγγισης, επιτρέποντας στα ιγμόρεια, ηθμοειδή και μετωπιαίο κόλπο να επιστρέψουν στην φυσιολογική τους λειτουργία.

Η ρινίτιδα σε μικρά παιδιά είναι συχνά πιο περίπλοκη από μια απλή απόφραξη του στομίου των κόλπων προσώπου («σημείο συμφόρησης»), και μπορεί να προκαλείται από κάποιο σύνολο παραγόντων, όπως ένα ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα, συχνή έκθεση σε κρυολογήματα, κακή υγιεινή και υπερτροφία αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια).

Η χειρουργική επέμβαση κρίνεται κατάλληλη μόνο για παιδιά, που έχουν σοβαρά συμπτώματα, τα οποία δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με φαρμακευτική αγωγή.

Η ιγμορίτιδα είναι μια φλεγμονή των παραρρινίων κόλπων. Η διάγνωση αυτή χαρακτηρίζεται ως μια από τις πιο συνηθισμένες αιτίες επίσκεψης στο γιατρό και αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για παιδιά και για τους γονείς τους. Όταν εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα της ιγμορίτιδας όπως ρινική καταρροή, αίσθημα μπουκώματος, ευερεθιστότητα και κόπωση, πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό επειγόντως και να αρχίσετε αμέσως η κατάλληλη θεραπεία.

Υπάρχουν δύο μορφές της ιγμορίτιδας, η οξεία και η χρόνια. Η οξεία ιγμορίτιδα εμφανίζεται συνήθως μετά από ένα κοινό κρυολόγημα. Μπορεί να είναι ιογενούς αιτιολογίας, αλλά και να εξελιχθεί σε βακτηριδιακή και να διαρκέσει 10-14 ημέρες. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μπούκωμα στη μύτη, παχύρευστες βλεννοπυώδεις εκκρίσεις από τη μύτη, πονοκέφαλο, βήχα, πυρετό.

Το αρχικό στάδιο της ιγμορίτιδας στα παιδιά ονομάζεται καταρροϊκό. Στη περίπτωση αυτή η αντιμετώπιση είναι συνήθως γρήγορη και στοχεύει στην απομάκρυνση του οιδήματος του ρινικού βλεννογόνου και διευκόλυνση της εκροής βλέννας από τους κόλπους.

Υπάρχει επίσης η ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της ιγμορίτιδας, όπως φαρμακευτική αγωγή (αντιβιοτικά και αντιισταμινικά, σταγόνες, φυσιοθεραπεία), πλύση της μύτης και των ιγμορείων, χειρουργική θεραπεία (παρακέντηση του ιγμορείου), ειδικό μασάζ και ασκήσεις αναπνοής.

Η χρόνια ιγμορίτιδα χαρακτηρίζεται από τα επιπλέον συμπτώματα όπως γαργάλημα και πόνος στο λαιμό κατά την κατάποση, αίσθημα ξηρότητας, υποτροπή της ρινικής καταρροής, επίμονος βήχας κατά τη διάρκεια της νύχτας τα οποία δεν επιδέχονται συμβατική θεραπεία. Η αντιμετώπιση της χρόνιας ιγμορίτιδας είναι παρόμοια με την αντιμετώπιση της οξείας μορφής και μπορεί να διαρκέσει εως τρεις εβδομάδες. Η χειρουργική αντιμετώπιση αφορά στη περίπτωση της χρόνιας ιγμορίτιδας όπου αποτυγχάνει η συντηρητική-φαρμακευτική αγωγή.

Συμπερασματικά, η ιγμορίτιδα στα παιδιά μπορεί να αντιμετωπιστεί από εύκολα έως και πολύ δύσκολα. Η έγκαιρη πρόσβαση σε εξειδικευμένους γιατρούς θα σας βοηθήσει στην πρόληψη των επιπλοκών. Κάθε γονιός πρέπει να φροντίζει την υγεία του παιδιού του και να γνωρίζει τα βασικά σημάδια της ιγμορίτιδας για να προλάβει να την αντιμετωπίσει πιο εύκολα.

Τηλεφωνήστε: 2110194618